جوان؛ از خاکریزهایِ جبهه تا میدانهایِ فکری
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِیمِ
حجةالاسلام سیدمحمدموسوی
مقدمه و تبیینِ «جوان؛ حماسهیِ جاری در خونِ تاریخ»
«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» - سوره صف، آیه ۴
بررسیِ روحیهٔ «نیرویِ جوان» در دو مقطع است: یکی در میدانِ خون و خاکِ دفاعِ مقدس، و دیگری در میدانِ جنگهایِ نرم و فرهنگیِ امروز. ما میخواهیم بگوییم که «جوان» همیشه و در هر دورهای، «ستونِ اصلیِ حاکمیتِ حقیقت» است.
عزیزانِ من، در هر دورهای از تاریخ، وقتی طوفانِ حوادث، آرامشِ جامعه را میلرزاند، نگاهها به سمتِ "جوانان" میچرخد. چرا؟ چون جوان، مظهرِ "توانِ بازسازی" و "نیرویِ مقاومت" است.
در دفاعِ مقدس، ما شاهدِ پدیدهای بودیم که از نظرِ جامعهشناسان، یک "انقلابِ روحی" بود؛ یعنی جوانانی که با سنینِ بسیار کم، در برابرِ تانکها و بمبها، ایستادگی کردند.
اما امروز، میخواهیم از یک زاویهٔ عمیقتر به این موضوع بنگریم. ما نمیخواهیم فقط از "جوانانِ میدان" حرف بزنیم، بلکه میخواهیم از «روحِ جوانمردی و مقاومتِ جوانی» سخن بگوییم؛ همان روحیهای که در میانِ خاک و خون، "عبادت" را با "جهاد" گره زد و "ایثار" را به "عشق" تبدیل کرد.
امروز میخواهیم بررسی کنیم که چگونه آن "شجاعتِ بیپروا" در جبههها، میتوانست به یک "پایداریِ ساختاری" تبدیل شود و چالشِ بزرگِ ما امروز چیست: چگونه آن "روحیهٔ مقاومِ جوان" را در میانِ هجمههایِ فرهنگی و جنگهایِ نرم، دوباره زنده و فعال کنیم؟...
«شجاعت و ایثار؛ فراتر ازِ قدرتِ جسمانی»
شجاعت، فداکاری و مقاومتِ نوجوانان و جوانان
ببینید ، وقتی از جوانانِ دفاعِ مقدس صحبت میکنیم، با "بیباکی" روبرو هستیم. اما این بیباکی، از سرِ "نادانی" نبود؛ بلکه از سرِ "آگاهی" بود. نوجوانانی که در سنینِ حساس، با تمامِ وجود، خود را در میانِ آتش قرار میدادند.
خداوند در موردِ کسانی که از جان و مال خود برای خدا مایه میگذارند، میفرماید: «وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ» (و بر خود مقدم میدارند، حتی اگر خود در تنگدستی باشند - سوره حشر، ۹). این یعنی "ایثار"؛ یعنی وقتی "من" در برابرِ "خدا" و "وطن" رنگ میبازد.
داستانِ نوجوانانی را بخوانید که در عملیاتهایی مثل "فتح " یا "کربلای ۵"، حتی قبل از اینکه به بلوغِ کامل برسند، در نقشِ "نیروی نفوذ" یا "تیمهایِ شناسایی" عمل میکردند. کسانی که وقتی میدیدند همرزمِ بزرگترشان در خطر است، بدونِ فکر کردن به جانِ خود، به سمتِ خطر میدویدند. این "شجاعت"، ناشی از این بود که آنها "مرگ" را نه یک "پایان"، بلکه یک "پل" میدیدند.
در روانشناسی، ما با "خودشکنیِ مثبت روبرو هستیم؛ یعنی فرد، برای رسیدن به یک هدفِ متعالی، از نیازهایِ اولیهٔ خود میگذرد. این دقیقاً همان چیزی است که جوانانِ دفاعِ مقدس را از یک "گروه" به یک "ارتشِ مقاومت" تبدیل کرد...
پیوندِ عمل و عبادت در جبهه
«عبادت در میانهٔ غوغایِ جنگ؛ معنویتِ مقاومت»
بخشِ دوم، قلبِ تپندهٔ این منبر است. ما شاهد بودیم که در جبههها، "جنگ" با "نماز" و "ذکر" ترکیب شده بود. جوانانی که در میانِ صدایِ انفجار، "تسبیح" میگفتند. این یعنی «معنویتِ عملیاتی».
جوانِ جبهه، فقط یک "سرباز" نبود؛ او یک "سالک" بود. او در میانهٔ خاک، در حالِ سیر و سلوک بود.
امام علی (ع) میفرمایند: «الْإِيمَانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ» (ایمان، شناختِ قلبی است). این شناختِ قلبی بود که باعث میشد رزمنده، وقتی در میانِ جبهه، به سمتِ "خدا" میرود، آرامشِ عجیبی پیدا کند که هیچ سلاحی نمیتوانست آن را از بین ببرد.
امروز ما با یک "بحرانِ معنوی" در میانِ جوانان روبرو هستیم. ما شاهدِ "پوچی" و "بیهدفی" هستیم. اما درسِ جبهه این است: «اگر هدفِ تو بزرگ باشد، قدرتِ تو هم بزرگ خواهد بود». جوانِ جبهه، هدفش را "خدا" قرار داده بود، به همین دلیل، هیچ "بیهدفی" و "پوچی" نمیتوانست او را از پای درآورد.
همانطور که شاعرمیگوید:
به دنبالِ معشوق، هر چه در راه است بگذار که در راهِ محبت، جان را باید در آتش گذارد
این یعنی مقاومت، محصولِ یک "عشقِ عمیق" است، نه فقط یک "وظیفهٔ خشک"...
تحلیلِ روزِ جامعه و نقشِ جوانان در امروز
«از جبهه تا عصرِ حاضر؛ مقاومت در برابرِ جنگهایِ نرم»
اما عزیزانِ من، حالا باید با حقیقتِ تلخِ امروز روبرو شویم. امروز، میدانِ جنگ، تغییر کرده است. دیگر لزوماً تانک و توپ در کار نیست؛ امروز جنگِ نرم و جنگِ فرهنگی است. دشمن، امروز به جایِ "خاک"، به دنبالِ هویت و ارزشهایِ جوانان است.
امروز، مقاومتِ جوان باید در برابرِ هجمههایِ فکری، اعتیاد، بیهدفی و تضعیفِ خانواده باشد. اگر آن جوانان در جبهه، با ایثار از خاکِ ما دفاع کردند، جوانِ امروز باید با ایثارِ فکری و پایداری بر ارزشها، از هویتِ ما دفاع کند.
درسِ دفاعِ مقدس برای امروز:
۱. آگاهی: همانطور که رزمنده باید از موقعیتِ دشمن میدانست، جوان امروز باید از جنگهایِ رسانهای و هجمههایِ فرهنگی آگاه باشد.
۲. ایثارِ زمانی: ایثارِ امروز، از دست دادنِ پول نیست؛ بلکه ایثارِ وقت و تمرکز برای یادگیری و خدمت به جامعه است.
۳. معنویتِ مقاوم: ما نیاز داریم که دوباره "نماز" و ذکر را به سبکِ زندگی تبدیل کنیم، نه فقط به یک آدابِ مذهبیِ خشک.
مقاومتِ امروز، یعنی ایستادگی در برابرِ جریانِ انحرافی". یعنی جوان، همانطور که در جبهه "سپرِ دفاع" بود، امروز هم "سپرِ اخلاق" و "سپرِ ایمان" باشد...
نتیجه:
در پایان، باید گفت که "جوانانِ دفاعِ مقدس" برای ما یک "الگویِ همیشگی" هستند. آنها به ما یاد دادند که "مقاومت"، یک "حالتِ گذرا" نیست؛ بلکه یک "شخصیت" است.
امروز، ما از نسلِ جدید میخواهیم که همان "روحیهٔ جبهه" را در "میدانِ زندگی" پیدا کند. همان شجاعت را در برابرِ "باطل"، همان ایثار را در برابرِ "خودخواهی" و همان عبادت را در برابرِ "دنیاپرستی" داشته باشد.
خداوندا! ما را از پیروانِ راستینِ مسیرِ جوانانِ شهدا قرار بده.
خداوندا! به جوانانِ امروزِ ما، همان "ایمانِ پولادین" و "شجاعتِ بیباکانه" را عطا کن.
خداوندا! در این عصرِ فتنهها، ما را با معنویتِ اصیل و مقاومتِ فرهنگی پیوند بده.
خداوندا! جوانانِ ما را از آسیبهایِ فکری و اخلاقی حفظ کن و آنها را ستونهایِ استوارِ این ملت قرار بده...
والحمدلله رب العالمین
«شیعه کوئست؛ همراه شما در مسیر تبلیغ و ترویج دین»
www.shiaquest.net
به کانال سخنرانی های مکتوب و #روضه در ایتا بپیوندید @shiaquest_net
