استکبار؛ ریشه سقوط انسان
يا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (اعراف ۳۵)
اى فرزندان آدم! هرگاه پيامبرانى از خودتان به سوى شما بيايند كه آيات مرا بر شما بازگو كنند (از آنها پيروى كنيد)، پس كسانى كه تقوا و صلاح پيشه كنند، هيچ ترسى بر آنان نيست و آنان اندوهگين نمىشوند.
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (اعراف ۳۶)
و كسانى كه آيات مارا تكذيب و از روى استكبار از آن سرپيچى، آنان همدم آتشند و هميشه در آن خواهند بود.
📘نکتهها
(خَوْفٌ) و ترس، مربوط به امور آينده و در مقابل امنيّت و آسايش است؛ امّا (حزن) و اندوه، مربوط به گذشته و آنچه از دست رفته مىباشد و در مقابل سرور و شادمانى است.
📗پیامها
۱- از سنّتهاى الهى، ارسال رسولان براى بيان وحى الهى است. يَأْتِيَنَّكُمْ ... يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي
۲- انسان، آزاد و داراى اختيار است و سرنوشتش در گرو گرايش و عمل خود اوست. (فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ)
۳- متّقى، اصلاحگر و داراى فعّاليّت مثبت است، نه گوشهگير. (اتَّقى وَ أَصْلَحَ)
۴- تقوا و خودسازى بايد قبل از اصلاح ديگران باشد و اصلاحگران بايد خود متّقى باشند. (اتَّقى وَ أَصْلَحَ)
📚منبع: تفسیر نور، جلد۳ - صفحه ۵۹
