برکات نماز حقیقی
سلام علیکم
بسمالله الرحمن الرحیم
روایتی را از کتاب مکارمالاخلاق امام شهید رضوان الله تعالی علیه برای شما قرائت میکنم:پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله به ابوذر فرمودند:«یا أبا ذَرّ! ما مِن مؤمنٍ یقومُ مُصلّیاً إلّا تَناثَرَ علیهِ البِرُّ ما بَینَهُ و بَینَ العَرش...»
یعنی: ای ابوذر! هیچ مؤمنی نیست که برای نماز بایستد، مگر اینکه خیر و نیکی بر او فرو میریزد؛ و اگر انسان میدانست در نماز چه چیزی نصیبش میشود و با چه کسی مناجات میکند، هرگز دوست نداشت نماز را به پایان برساند.
امام شهید در این زمینه نکات ارزشمندی بیان فرمودهاند؛ به دو نکته اشاره میکنم:
نکته اول: نماز فقط خواندن مجموعهای از اذکار و حرکات نیست؛ نماز حقیقی وقتی شکل میگیرد که انسان بداند در برابر چه کسی ایستاده و با چه کسی سخن میگوید. اگر این توجه در نماز ایجاد شود، نماز میتواند انسان را از نگرانیها و غمها جدا کند و حال او را تغییر دهد.
نکته دوم: بیاییم کیفیت نمازمان را با یک سؤال ساده بسنجیم: آیا نماز برای ما فقط یک تکلیف است یا فرصتی برای گفتوگو با خدا؟وقتی وارد نماز میشویم، تلاش کنیم حتی برای چند دقیقه، دل را از گرفتاریهای دنیا جدا کنیم و خود را در محضر خدا ببینیم.
چه خوب است در این حرم مطهر، وقتی به نماز میایستیم، این روایت را به یاد بیاوریم: من اکنون در برابر خدا ایستادهام؛ پس این چند دقیقه را با توجه بیشتری به او اختصاص بدهم.
تعجيل در فرج امام زمان علیه السلام و سلامتي امام خامنه ای صلوات بر محمد و آل محمد
