🔹 فریادهای مردم مبعوث شده (27)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی #ویژه_تجمعات_شبانه
🔻فریاد بیست و هفتم: ملت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خود را خوب بلد است!
«إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوه عَدُوًّا» (فاطر: 6)
بهيقين شيطان دشمن شماست؛ پس او را دشمن خود بگيريد.
سلام خدا بر شما مردم مبعوث و دشمنشناس!
رهبر شهید انقلاب در سالهای مبارک حیات خویش، مکرراً و با ادبیات گوناگون، وجود دشمن، لزوم مقابله با او و پرهیز از سهلانگاری را تبیین میفرمودند. ایشان میگفتند: «افرادی مایلاند اثبات کنند که نخیر، ملت ایران هیچ دشمنی ندارد! کنار خانۀ خودتان بنشینید و به کار خودتان سرگرم باشید؛ خاطرتان هم جمع باشد که همهجا امنوامان است! نه، این حرفها واقعیت ندارد.»
زمانی با نگارش مقالات مدعی شدند که باید میان «انقلاب اسلامی» و «جمهوری اسلامی» یکی را برگزینیم. میدانید معنای شومِ این سخن چه بود؟ یعنی باید میانِ «مقاومت، ایستادگی و صدورِ اندیشهی انقلاب به قلوبِ مستضعفانِ جهان»، و میانِ گزینهی ذلتبارِ «عادیسازیِ رفتار و هضم شدن در هاضمهی ظلمِ جهانی»، دومی را انتخاب کنیم! به بیان دیگر، میگفتند باید در برابر آمریکا و چند کشورِ زیادهخواه اروپایی سرِ تعظیم فرود بیاوریم و نظمِ ظالمانهی تکقطبی را بپذیریم! برآمده از همین اندیشهی سست بود که روزگاری فریاد میزدند: «دنیای فردا، دنیای گفتمانهاست، نه موشکها!»
زمانی دیگر نیز همین جریان، مدیریت امور کشور را به دست گرفت و حدود هشت سال همین سیاستها را آزمود. به تعبیر رهبر شهیدمان، با دشمن نشستند، برخاستند، گفتند و خندیدند؛ به این امید که از دشمنی آمریکا با ملت ایران کاسته شود، اما زهی خیال باطل!
چرا برخی باید بارها از یک سوراخ گزیده شوند و باز متوجه نشوند؟ چرا با وجود تاریخ خونبار این جنایتکاران، هنوز عدهای فریب «لبخندهای دیپلماتیک» را میخورند و به «پیشنهادهای شیرین» دشمن دل میبندند؟ مشکل، یک بیماری خطرناک به نام «خوشبینی مرگبار» است. ولی خداوند تصریح میکند: «إِنَّ الشَّيْطَانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوه عَدُوًّا» شاید امروز با خون پاک رهبر بهتر فهمیده باشیم که در دنیایی زندگی میکنیم که بهشت نیست. دنیایی که در آن انسانهای شیطانصفتی هستند که نمیخواهند دیگران زندگی کنند.
ملت مبعوث ایران دریافته که دشمنی میان ملت ما و آمریکا از تضاد بنیادین اندیشههای آنها سرچشمه گرفته و این دو دیدگاه در هیچ برههای از تاریخ با یکدیگر جمعشدنی نیستند!
عزیزان! مایلم آخرین جملات رهبر شهیدمان را که در آخرین بار و با ادبیاتی عاشورایی این حقیقت را تبیین فرمودند، با هم مرور کنیم: «مسئلهی ما با آمریکا این است که آنها میخواهند ایران را ببلعند، ملّت ایران مانع است، جمهوری اسلامی مانع است. اینها مایلند که بر ملّت ایران تسلّط پیدا کنند. این حرفهایی هم که رئیسجمهور آمریکا میزند ــ که من حالا اشاره خواهم کرد ــ گاهی تهدید میکند، گاهی میگوید باید فلان کار بشود، فلان کار نشود، معنایش این است که اینها در پی تسلّط بر ملّت ایرانند.
ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ میداند که چه کار کند. امام حسین (علیه السّلام) فرمود: "مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید"؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملّت ایران در واقع میگویند: ملّتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد.»
[هیهات منا الذله... هیهات منا الذله... هیهات منا الذله...]
رهبر شهیدمان در نخستین خطبه نماز جمعه پس از آغاز جنگ تحمیلی، با استناد به فرمایش امیرالمؤمنین (ع)، سیاست کلی و راهی را که میخواهیم بپیماییم مشخص کردند و تا پایان نیز بر همین مسیر استوار ماندند:
«همهی ملت آماده است، منتظریم امام اشارهای بکند، همه خواهیم رفت، همه خواهیم جنگید. ملت ما باور کرده است این سخن علی بن ابیطالب را که خطاب به سلحشوران اسلام فرمود: "فَالمَوتُ فی حَیاتِکُم مَقهورینَ وَ الحَیاةُ فی مَوتِکُم قاهِرینَ"؛ قبول کرده است و پذیرفته است که اگر زنده بماند در حالیکه مقهور سلطهی ابرقدرتهاست، در حقیقت مرده است و اگر به خاک و خون بغلتد در حالیکه چنگال خونین ابرقدرتها را قطع کرده است، زنده است. ما زندگی میخواهیم، ما مرگ را [مقهورانه] نمیخواهیم؛ چه کنیم؟ ما به میدان جنگ خواهیم رفت.»
ای ملت مبعوث، ما در این بیش از ۸۰ شب، خیابان را خانه خود کردهایم تا این مطلب را فریاد بزنیم که ما درسهای عاشورایی خود را فراموش نخواهیم کرد، با یزید زمان یعنی آمریکای جنایتکار بیعت نمیکنیم و هرگز تسلیم او و سیاستهایش نخواهیم شد.
[الله اکبر... الله اکبر... الله اکبر...]
والسلام علیکم و رحمة الله
