🔹 فریادهای مردم مبعوث شده (۲۴)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی #ویژه_تجمعات_شبانه
🔻 فریاد بیست و چهارم: فریاد قرآن؛ صراحت و قاطعیت ابراهیمی داشته باشید!
«قَدْ کانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فی إِبْراهیمَ وَ الَّذینَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْکُمْ...» (ممتحنه: ۴)
سلام خدا و ملائکهاش بر شما مردم عزیز، وفادار و سلحشوری که با ایستادگیِ خود، پایههای استکبار را به لرزه درآوردهاید!
عزیزان و مجاهدانِ بیدار! یکی از پیامبران اولوالعزم الهی که در قرآن کریم، مقام، منزلت و صلابتِ او به عنوان یک الگوی بیبدیل و جاودان به تصویر کشیده شده، حضرت ابراهیم خلیلالله (علیهالسلام) است. پروردگار عالم صراحتاً میفرماید هر کس از مسیر و آیین ابراهیم رویگردان شود، در اوجِ جهالت و سبکمغزی است؛ چرا که راه ابراهیم، راهِ #عقلانیتِ_محض و #مقاومتِ_هوشمندانه است: «وَ مَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ» (بقره: ۱۳۰) و کیست که از آیین ابراهیم رویگردان شود، جز کسی که خود را خوار و بیارزش کند و خویش را به نادانی و سبکمغزی زند؟
خداوند در جای دیگری میفرماید راه و منطق ابراهیم (ع)، راهی پایدار، استوار و صراط مستقیم است: «قُلْ إِنَّنی هَدانی رَبِّی إِلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ دیناً قِیَماً مِلَّةَ إِبْراهیمَ حَنیفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکینَ» (انعام: ۱۶۱) بگو: یقیناً پروردگارم مرا به راه راست هدایت کرد؛ به دینی پایدار و استوار، آیین ابراهیمِ یکتاپرستِ حقگرا، و او هرگز از مشرکان نبود.
برادران و خواهران! سؤال اساسی و راهبردیِ امروزِ ما این است: خطِ اصلیِ حضرت ابراهیم (ع) چه بود که پروردگارِ عالم، آن را به عنوانِ #الگوی_موفقیت و #پیشرفت به بشریت معرفی میکند و به ما فرمان میدهد که اگر طالبِ فتحِ قلههای عزتید، باید در این مسیر گام بردارید؟
پاسخِ این سؤالِ حیاتی، در آیه ۴ سوره ممتحنه است: «قَدْ کانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فی إِبْراهیمَ وَ الَّذینَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْکُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ...» مسلماً برای شما در زندگی ابراهیم و کسانی که با او بودند سرمشقی نیکوست، آنگاه که به قوم خود گفتند: ما از شما و آنچه بهجای خدا میپرستید بیزاریم؛ ما به شما کافریم و میان ما و شما دشمنی و کینه همیشگی پدیدار شده است، تا آن زمان که به خدای یگانه ایمان آورید.
خطِ قرمزِ ابراهیم (ع)، #صراحت، #قاطعیت و #جدیتِ_سازشناپذیر در تقابل با مستکبرانِ زمان بود! ابراهیم (ع) یک #انقلابیِ_تمامعیار بود؛ یعنی در مواجهه با قومی که شمشیرِ دشمنی با خدا را از رو بسته بودند، حتی یک لحظه دچار تردید، تزلزل و انفعال نشد!
یک زمان نیاز بود که با تبرِ استدلال، منطقِ پوشالیِ نمرود و نمرودیان را در هم بشکند و نتیجه را مقتدرانه به خدای قادر بسپارد: «قالَ بَلْ فَعَلَهُ کَبیرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ ... ثُمَّ نُکِسُوا عَلی رُؤُسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ یَنْطِقُونَ» (انبیاء: ۶۳ تا ۶۵).
یک زمان نیاز بود که نقاب از چهرهی قدرتهای دروغین بردارد و نگاهِ مردم را متوجهِ «میداندارِ اصلیِ عالم»، یعنی خدای متعال کند: «فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ * الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ...» (شعراء: ۷۷ تا ۸۱).
و زمان دیگری هم نیاز بود که با شجاعتی بینظیر، بهلحاظِ سیاسی و تشکیلاتی قد علم کند و مقابلِ سیاستها و زیادهخواهیهای تشکیلاتِ دشمن بایستد! ابراهیم (ع) با صراحتی توفنده و بدونِ ذرهای مماشات، تمامِ این مراحل را با موفقیت و سربلندی طی کرد.
ای مردم مبعوث شده ایران! بهجرئت و با افتخار میتوان ادعا کرد که شما در این مدت، دقیقاً «ابراهیمی» عمل کردهاید؛ صریح، قاطع و سازشناپذیر! شما ثابت کردید که از غرشهای توخالی و ناوهای بیپشتوانهی استکبار، ذرهای هراس به دل راه نمیدهید!
اما امروز، رسالتِ بزرگِ ما این است که این «صراحتِ ابراهیمی» را از میدانِ خیابانها، به «میدانِ دیپلماسی و خدمت» منتقل کنیم. متأسفانه در این چند روز، اظهاراتِ برخی مسئولین بهگونهای بود که گویی برای بازگشت به دورانِ انفعال و مماشاتِ پیش از جنگ، لحظهشماری میکنند!
بشنوید و بدانید! ما مردم، از کفِ همین خیابانها فریاد میزنیم و بههیچوجه اجازه نخواهیم داد آن نگاهِ حداقلی و ضعیفِ گذشته، مجدداً بر کشور حاکم شود! این جنگ، با تمامِ سختیهایش، ما را در نقطهی «ابرقدرت شدن» و آقایی در منطقه قرار داد و این واقعیتِ درخشان، باید با چشمانی باز توسط مسئولین دیده شود!
[هیهات منا الذله...]
ما از مسئولینِ خود با صدای رسا مطالبه میکنیم: باید همچون ابراهیم (ع) در برابر دشمنِ غدار، صریح و کوبنده باشید! اگر دشمنِ احمق، مجدداً جانِ رهبرِ عزیزتر از جانمان را تهدید میکند، تو باید چنان جانِ رهبرانِ پوشالیشان را به خطر بیندازی و پاسخی آتشین بدهی که دیگر حتی در خواب هم جرئتِ بیانِ چنین یاوههایی را نداشته باشند!
[الله اکبر... الله اکبر... الله اکبر...]
اگر او اقتصادِ تو را تهدید میکند، تو باید مقتدرانه شاهرگهای اقتصادیِ او و ایادیش را در منطقه تهدید و قطع کنی! اگر او با رسانههایش بهدروغ روایتِ فاتحانه میسازد، تو باید با صلابت، روایتِ ظفرمندانه و پیروزانهی مقاومت را به دنیا مخابره کنی!
این است معنای واقعیِ صداقت، صراحت و اقتدار در دورانِ جنگ! نه اینکه مرعوبانه، صرفاً نقاط ضعف و کبودیها را بشماریم و بدون ارائه راهکار، بذرِ ناامیدی بپاشیم!
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
