🔹فریادهای مردم مبعوث شده (۱۷)
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی
#ویژه_تجمعات_شبانه
🔻 فریاد هفدهم: فریاد صبر کردن سر دهیم!
«يَا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» (آل عمران: ۲۰۰)
ای اهل ایمان! در کار دین صبور باشید و یکدیگر را به صبر و مقاومت سفارش کنید و مهیا و مراقب کار دشمن بوده و خداترس باشید، باشد که پیروز و رستگار گردید.
سلام خدا بر شما مردم عزیزی که در این مدت ۷۴ شب، نهتنها خودتان صبر کردید، بلکه با حضور مستمر در میدان، دیگران را هم به صبر دعوت کردید.
یکی از مهمترین پارامترها برای رسیدن به هر موفقیتی، تحمل مشکلات و موانع مسیر و تلاش برای برداشتن این موانع از سر راه است. در ادبیات قرآنی و دینی، به این پدیده «صبر» گفته میشود.
عزیزان! صبر را دو مدل میشود توضیح داد:
صبر منفعلانه: بشینی و منتظر باشی تا مشکلات کمکم حل شود.
صبر فعالانه: علاوه بر اینکه جزع و فزع نمیکنیم، تلاش میکنیم که تهدید بهوجودآمده را به فرصت تبدیل کنیم.
آن معنایی از #صبر که باعث رشد فرد و جامعه میشود، صبر دوم است؛ یعنی مبادا مشکلات تو را زمینگیر کند. تحمل کن، اما به فکر دور زدن تحریم ایجادشده هم باش.
برای درک بهتر این صبر فعالانه، به همین مسیر حماسی خودمان نگاه کنید:
در داغ رهبر شهید و بچههای میناب صبر کردیم؛ یعنی زانوی غم به بغل نگرفتیم، بلکه حماسی وارد میدان خونخواهی آنان شدیم.
در برابر تهدید دشمن صبر کردیم؛ یعنی نترسیدیم و عقبنشینی نکردیم.
در قبال تحریم اقتصادی دشمن صبر کردیم؛ یعنی تسلیم دشمن نشدیم، بلکه رفتیم سراغ خرید کالای ایرانی، اصلاح الگوی مصرف و خودداری از اسراف.
خب آیا همه مشکلات با صبر کردن یک نفر بهتنهایی حل میشوند؟ برخی مشکلات اینطور هستند، اما در اکثر موارد صبر من بهتنهایی کافی نیست و باید صبر دیگران را هم ضمیمه کنم؛ و این همان معنایی است که در آیه شریفه با عنوان «مصابره» از آن نام برده میشود.
علامه طباطبایی (ره) در معنای #مصابره اینطور میفرمایند:
«مصابره عبارت است از اینکه جمعیتی به اتفاق یکدیگر اذیتها را تحمل کنند و هر یک صبر خود را به صبر دیگری تکیه دهد و در نتیجه برکاتی که در صفت صبر هست دست به دست هم دهد و تأثیر صبر بیشتر گردد؛ مصابره عبارت است از وصل کردن نیروی مقاومت افراد جامعه در برابر مشکلات.»
تکیه دادن صبرها به همدیگر یعنی ما مردم، صبر خودمان را به صبر مسئولین تکیه بدهیم تا بهواسطه این کار، تابآوری مردم و مسئولین در برابر مشکلات بالا برود.
در هر برههای که یکی از این دو نبوده، کشور نتوانسته استقامت کند. مثلاً در ماجرای برجام، مسئولین نتوانستند صبر کنند و همین باعث شد مردم هم در صبر کردن تردید کنند و شد آنچه نباید میشد و دهه عبرت ۹۰ رقم خورد. اما از آن طرف، وقتی در جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، مردم و مسئولین صبرهایشان را به یکدیگر تکیه دادند، پدیدهای خلق شد که هیچ دستگاه محاسبه مادیای در دنیا نمیتواند آن را تحلیل و توجیه کند.
احتمالاً در روزهای آینده به این پدیده مهم بیشتر از گذشته احتیاج داشته باشیم. جنگ در عرصه اقتصادی بیشتر نمایان خواهد شد و ما اگر به این سلاح ارزشمند — یعنی مصابره — مجهز نباشیم، حتماً ضربه خواهیم خورد.
ما حتماً نیاز داریم برای عبور از مشکلات، در مصرف انرژی و یا در مصرف برخی اقلام خوراکی مثل مرغ، تخممرغ و... #صرفهجویی کنیم و این همان صبر کردنی است که در آیه شریفه دستور آن داده شده است.
علاوه بر این، تا میتوانیم از همدیگر #دستگیری کنیم و بیش از گذشته توجهمان به #نیازمندان و قشر آسیبپذیر اطرافمان باشد و این یعنی مصابره که در ادامه آیه به آن امر شده بود.
البته آنچه وظیفه ما مردم هست، «صبر مطالبهگرانه» است، نه صبر منفعلانهی توجیهکننده؛ یعنی باید در میدان #فریاد بزنیم که آقایان مسئول! ما حاضریم سختیهای طبیعی ناشی از جنگ را تحمل کنیم و با مواسات و انفاق سعی کنیم تبعات آن را کاهش دهیم، اما شما هم باید وظیفه خود را انجام دهید و مبادا از صبر مردم سوءاستفاده کنید و کمکاریهای خود را توجیه کنید. بلکه این صبر و مصابره مردم را سلاح ایستادگی خود در برابر دشمنان خارجی و #مفسدان_اقتصادی داخلی کنید.
این #وعده_قطعی خداست که:
«وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ» (آلعمران: ۱۲۰)
پس ما هم، همصدا با حقطلبان کل تاریخ، از خدای متعال همین قدرت و توان را درخواست کنیم:
«رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ» (بقره: ۲۵۰)
