🔹فریادهای مردم مبعوث شده
«مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است.»
امام سید مجتبی حسینی خامنهای، ۲۰/۱/۱۴۰۵
#سخنرانی_حماسی_قرآنی
#ویژه_تجمعات_شبانه
🔻فریاد دهم: خدا در میدان است، اگر ما در میدان بمانیم.
وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيز (حج: ۴۰)
ای سربازان راه خدا! این وعده رهبر عزیز شهیدمان بود که «مردم کار را تمام میکنند». شما به دعوت خدای خود لبیک گفتهاید که فرمود: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّه» و دیدیم که چه طور خداوند وعده خود را که اگر به این دعوتش لبیک گوییم به یاریمان میآید را چه طور محقق کرد: «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ» و میدانید وقتی خداوند به یاریمان بیاید چه میشود: «إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ»؛ آنوقت دیگر هیچ ابرقدرتی نمیتواند بر ما پیروز شود.
در این جنگ، دیدیم که چه طور دست برتر با ایران مقتدر بود، دیدیم تحریم نفتی ایران عملاً برداشته شد و عبور کشتیها از تنگه هرمز با هماهنگی و تمکین نسبت به شرایط ایران انجام پذیرفت. چون همیشه دست برتر با خداست که «يَدُ اللَّهِ فَوقَ أَيديهِم» و خدا با ماست «إِنَّ مَعِيَ رَبّي». او که در مسیر خدا قدم بردارد، خدا حتما و قطعا با اوست، «وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيز»
ما چون خدا را داریم و خدا قوی عزیز است، فلذا هیچگاه از سر ضعف و سستی و ترس پای میز مذاکره با دشمن نمیرویم. «فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَكُم» آمریکا تعهد داد داراییها را آزاد کند؛ نکرد. تعهد داد آتشبس منطقهای برقرار کند؛ نکرد. حالا ما چرا پای میز مذاکرهایم؟ محاصره دریایی نقض آشکار آتشبس است؛ پاسخ نقض آتشبس فقط در میدان معنا دارد نه پای میز مذاکره! پایان جنگ فقط در صورت: مدیریت ایران بر تنگه هرمز، خروج آمریکا از منطقه و گرفتن غرامت کامل از دشمن متصور است.
چرا از موضع قدرت این حرفها را میزنیم؟ چون پشتمان به «نصرت قطعی خدا» گرم است. «وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ». و نصرت خدا زمانی میرسد که ما پا پس نکشیم و میدان و خیابان را خالی نکنیم.
{الله اکبر...الله اکبر...خامنهای رهبر...}
امام خمینی(ره) فرمود: «شما خیال میکنید (محمدرضا را) با تفنگ بیرون کردیم؟! با فریاد، با «الله اکبر»! این قدر «الله اکبر» بر مغز اینها کوبیده شد که خودشان را باختند و فرار کردند. از این مملکت رفتند.»
{الله اکبر...الله اکبر...خامنهای رهبر...}
خدای امروز، همان خدایی است که در طول تاریخ، بارها در اوج ناامیدیها، با امدادهای غیبیاش محاسبات قدرتمندان را در هم شکست. همان خدایی که آتش را بر ابراهیم گلستان کرد، همان خدایی که عیسی را از کشته شدن نجات داد، همان خدایی که مؤمنین زمان حضرت موسی را از دل نیل گذراند و فرعونیان را غرق کرد. همان خدایی که طالوتیان را با دست خالی بر جالوتیان تا بن دندان مسلح پیروز کرد. همانها که گفتند: «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِإِذْنِ اللَّه» خدا همان خداست؛ خدای جنگ 8 ساله است، خدای طوفان طبس...
ما جبهه حقیم و باطل، هرچقدر هم که هیاهو کند و در ظاهر قدرتمند به نظر برسد، سرانجامی جز نابودی ندارد... این وعده قرآن است: «جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا» (يقيناً باطل نابود شدنى است).
در این میان، اتصال با خدا مهمترین مسئله است! خاطرات شهدا را خواندهاید، از نماز شب و جلسات توسل و روضه و گریههایشان، از تواضع و از خودگذشتگیهایشان، از ربانی وخدایی شدنشان شنیده اید؛ ره چنان رو که رهروان رفتند... و همینها ورق جنگ نابرابر را برگرداند. چه معبرها که برونسیها با ذکر فاطمه زهرا سلام الله علیها باز کردند، چه عملیاتهایی که با توسل به امام زمان(عج) پیروز شدیم. خدا در میدان است... در جنگ 8 ساله که چیزی نداشتیم، خدا داشتیم و خدا پیروزمان کرد. حالا که موشک داریم، به موشک دل نمیبندیم، دل ما فقط به خدا تکیه دارد. پس باید نمازمان را اول وقت و با حضور قلب بیشتری بخوانیم، ما باید دعا و توسلمان را بیشتر کنیم، باید دعایمان را خالصتر کنیم و با تمام وجود باور کنیم که هر چه هست، از اوست. «إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ»
همانگونه که مؤمنان در زمان حضرت موسی (ع)، با تضرع، با گریه و دعای خالصانه به درگاه پروردگار، ظهور و فرج پیامبرشان را جلو انداختند و خودشان را از زیر ظلم فرعون نجات دادند. ما نیز امروز در دل سختیها، با استمداد از خداوند، مسیر پیروزی نهایی را هموار میکنیم.
میگوییم «رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ»
و حالا داریم بیشتر از همیشه دست خدا را میبینیم؛ که با عنایت خدا مردم عزیزمان چطور در نبود رهبر، رهبری کردند. لطف خدا را در انتخاب رهبر جدید عزیزمان دیدیم، همان کسی انتخاب شد که بیشتر از هر کسی خار چشم دشمن بود و هست! دست خدا موشکها را به قلب تلاویو و حیفا مینشاند، دست خدا در اصفهان، هواپیماهایشان را به آتش میکشد و خدا هست ای مردم...
اما مجاهدان راه خدا، ما در این راه، عزیزترین جانها و بزرگترین سرمایه را فدا کردهایم. رهبرمان شهید شد و داغ بزرگی بر دل ماست، اما این داغ، اراده ما را سست نمیکند؛ بلکه ما را قویتر میکند «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا» و حالا دیگر از چیزی نمیترسیم. بعد از شهادت آقا، این مردم به چیزی جز نابودی اسرائیل و اخراج آمریکا از منطقه راضی نمیشوند...
(الله اکبر… الله اکبر… مرگ بر آمریکا… مرگ بر اسرائیل…)
