حجت الاسلام والمسلمين دکتر رفيعي- میلاد پيامبر اکرم (ص)

آغاز هفته ي وحدت را تبريک مي گوييم و ولادت پيامبر و امام صادق(ع) را تبريک مي گوييم، ان شاءالله ما درمدينه زائر قبر ايشان باشيم.

ما از طريق قرآن مي خواهيم پيامبر را بشناسيم. آياتي که از پيامبر تعريف کرده است زياد است. در آيه 157 سوره اعراف مي فرمايد: (که پيامبر ده ويژگي دارد) پيامبري که براي شما آمده است رسول و فرستاده ي خداست، نبي است و از طرف خدا به او وحي مي شود ، فرد عادي بوده است، نام اين پيامبر هم در تورات و هم در انجيل آمده است( پس پيامبر مورد تاييد پيروان موسي و عيسي هم هست.

همه ي يهوديان مي دانستند که او پيامبر آخري است ولي لجاجت ورزيدند)، پيامبر مردم را به کار خوب دعوت مي کند، پيامبر مردم را از کار بدي باز مي دارد، اين پيامبر هر چيزي پاکيزه اي را بر شما حلال مي داند، پيامبر چيزهاي خبيث را هم حرام کرده است ، پيامبر خرافات را از شما برداشت. و نگذاشت که شما با خرافات زندگي کنيد، پيامبر موانعي را که شما براي خودتان تراشيده ايد را برداشت. حالا وظيفه ي ما در مورد اين پيامبر چيست ؟

اين آيه مي فرمايد: پيامبر را قبول کنيد و به او ايمان بياوريد، با احترام از او ياد کنيد ،پيامبر را ياري کنيد با تقوا و عمل تان، از قرآن تبعيت کنيد،شما رستگار هستيد. پيامبر به مردم بگو که من برهمه ي مردم مبعوث شده ام .

پس آيه بالا جواب سوال را مي دهد. کساني که مي گويند: چرا ما بايد از دين عربي تبعيت کنيم بخاطر شبهه اي است که افتاده است. کساني با اصل دين و اسلام مخالف هستند و مي خواهند به باورهاي لطمه بزنند. مثلا مي گويند که چرا ما بايد نام عربي روي فرزندان مان بگذاريم ؟ چرا نماز راعربي بخوانيم و بعد مي گويند چرا پيامبر ما عرب باشد بايد ايراني مي شد و در آخر مي گويند که اين قرآن را پيامبري عربي آورده است پس آنها را کنار بگذاريم. پس اين افراد مي خواهند دين را کنار بگذارند بخاطر همين شبهه در باورهاي ايجاد مي کنند.

در هيچ جا پيامبر نگفته است که من رسول الله عرب هستم. داريم که من فرستاده شده ام براي همه ي جهانيان ، ما تو را براي همه ي مردم فرستاديم ، اي مردم پيامبر براي همه ي شماست .در هيچ جاي قرآن نگفته است که اي پيامبر ما تو را براي عرب فرستاده ايم . پيامبر جهاني است .فردي که جهاني است مليتي هم دارد .

مثلا پيامبر مليت عربي دارد ، ممکن است مليت فارسي يا ... داشت .پيامبر اسلام پيامبر فرهنگ عرب نيست بلکه يپامبر فرهنگ ارزش هاست. فردي وارد مسجد شد و ديد که سلمان(فارس بود)، بلال( حبشي بود) و سهيل( رومي بود) واباذر(عرب بود)در اطراف پيامبر نشسته بودند .در ميان اين اصحاب ملاک، ارزش است.

روايت داريم که اگر ايمان ده درجه باشد سلمان درجه اش ده است. و رتبه ي اباذر از سلمان کمتر بود. پيامبر و قرآن با فرهنگ غلط عربي مبارزه کرده است و آنرا تاييد نکرده است .مثلا قرآن با تبرُج (بي حجابي) مبارزه کرد. در حاليکه در همان زمان در ايران حجاب وجود داشته است. پيامبر نمي گويد که چون در عرب بي حجابي رواج دارد من هم با آن موافق هستم.

عده اي از عربها دختران شان را زنده بگور مي کردند و شراب مي خورند. عربهاي کارهاي خوب هم داشتند که اسلام آنرا تاييد کرد. مثلا چهارماه از سال جنگ نمي کردند، سخاوتمند و ميهمان دوست بودند. اين شبهه ها بخاطر درک نکردن صحيح رسالت پيامبر است. پيامبر براي جهانيان مبعوث شده است ولي اولين مخاطبان پيامبر جامعه ي اطرافش بودند يعني عرب ها و بخاطر همين قرآن عربي نازل شد که آنها بفهمند.

در مورد اسامي هم روايات زيادي داريم. اين اسامي ارزشي است يعني چون نام شخصيت علي است نام فرزندان مان را علي مي گذاريم و اين ارتباطي به عرب بودن يا فارس بودن ندارد. پيامبر چون به حضرت ابراهيم علاقه داشت نام پسرش را ابراهيم گذاشته بود. اين نام گذاري براي ارزش است .ترجمه ي اسامي، ارزش را منتقل نمي کند. خود اسامي نورانيتي دارد که منتقل مي شود. فردي به امام صادق(ع) گفت که نام دخترم را فاطمه گذاشته ام. امام فرمود :مبادا دخترت را بزني زيرا نام او ،نام مادرم زهراست.

درتاريخ ده ها نمونه داريم که پيامبر خط بطلاني بر ملاک بودن عرب کشيد که يکي از آنها در فتح مکه بود. وقتي مکه فتح شد و بت ها شکسته شد، براي گفتن اذان، پيامبر، بلال را که حبشي بود انتخاب کرد .فردي نارحت شد و گفت :چرا بلال اذان مي گويد.بعد آيه نازل شد که ان اکرمکم عندالله اتقيکم.

راوي مي گويد که در منا بودم و شنيد که پيامبر اعلام کرد: عرب بر عجم، سياه بر سفيد برتري ندارد مگر با تقوا. حضرت علي (ع) نشسته بود و خواهرش ام هاني به بيت المال آمده بود که حقش را بگيرد و حضرت سي درهم به او داد. فرد ايراني نزد حضرت آمد و آقا سي درهم هم به او داد. ام هاني اعتراض کرد که چون من عرب هستم و خواهرشما هستم ،بايد به من بيشتر از فرد ايراني مي دادي. امام فرمود: هيچ کدام از اينهايي که تو مي گويي در قرآن نيست.

همه ي نوه هاي گاندي مي گويند که فاميل ما گاندي است زيرا گاندي شخص مبارزي بوده است و همه مي خواهند خودشان را به گاندي منتسب کنند حتي نوه هاي دختري . انتساب هاي ما هم به اين جهت است. پس اسلام دين ارزش است نه عرب و عجم. قرآن به زبان عربي نازل شده است زيرا جامعه ي آن زبان عرب بوده اند و امروز هم بايد با همان لحن خوانده بشود .نماز، شعار جهاني اسلام است و همه ي ملت هاي دنيا با اين شناخته مي شود. اسامي بخاطر حفظ شخصيت هاست.

خانمي به من گفتند که من به حضرت زهرا حسودي مي کنم زيرا شوهر ،فرزندان و پدري به اين خوبي داشت .بالاخره بايد پيامبر در جامعه اي مبعوث مي شد. اگر پيامبر از قوم فارس بود مليت هاي ديگر مي گفتند که چرا ايشان فارس است. اسلام فرمود :اين پيامبر همه ي شماست .در ضمن حضرت زهرا سه شب گرسنه خوابيد و شوهرش بيشتر در جنگ بود و... سختي هاي زيادي کشيد.

شبهه موضوع رحمه للعالمین بودن پیامبر و جنگهای اوایل اسلام

اين خودش مظهر رحمت است. مثل پزشکي که سينه را مي شکافد تا بيمار را عمل کند. اصل اول در اسلام جنگ نبوده است. درهيچ جنگي اسلام شروع کننده ي جنگ نبوده است. اصل اول صلح و پذيرش حق است. قرآن در سوره نحل مي فرمايد که مردم را سه جور دعوت کن :با حکمت ،موعظه و مناظره .اين شعار اسلام است .

پيامبر سيزده سال در مکه جنگ نکرد. پيامبر را خيلي اذيت کردند و اصحابش را کشتند ،شکنجه کردند و اموال آنرا غارت کردند ولي شمشير دست نگرفت و جنگ نکرد. بيشتر جنگ هاي پيامبر دفاعي است. يعني دشمنان حمله کردند يا خيانت کردند. ده تا از جنگ هاي پيامبر جنگ است و بقيه درگيري هاي جزئي است. و جنگ جدي نيست. در فتح مکه خونريزي اتفاق نيفتد.

در جنگ تبوک هم خونريزي اتفاق نيفتاد و پيامبر در مرز قراردادي را امضا کردند. در صلح حديبيه پيامبر صلح را پذيرفت با اينکه به نفع مشرکان بود. مجموعه کشته هاي پيامبر در جنگ ها بيشتر از 1500 نفر نيست. A در تاريخ طبري داريم که در جنگ احد هفتادنفر و در جنگ بدر هشتاد نفر، درجنگ خندق نُه نفر خيبر ،در فتح مکه سه نفر ... کشته شده اند. غربي ها درماهواره اين شبه ها را ايجاد مي کنند درحاليکه در جنگ هاي صليبي و جنگ جهاني اول ،ميليون ها نفر کشته شده اند. آنها جنگ هاي خودشان را نمي بينند.

نکته ي مهم اين است که در اسلام جنگ براي خداست .در سوره بقره داريم: بجنگيد براي خدا. پس جهاد هم عبادت است. جنگ براي کشورگشايي نيست بلکه براي توحيد است. رئوساي مکه اجازه نمي دادند که غلامان و بردگان به پيامبر و اسلام ايمان بياورند. و آنها را تهديد مي کردند. پيامبر بايد با آنها مي جنگيد تا سخن اسلام را به گوش مردم برساند.

در قرآن داريم: کساني که با شما مي جنگند، شما هم با آنها بجنگيد. و به آنها تجاوز نکنيد. خدا فرمود که از مستضعفان دفاع کنيد و دين را بر آنها عرضه کنيد. پس بايد راه را باز کرد. در قرآن داريم :مسلمانان، چرا جنگ نمي کنيد و مستضعفان را نجات نمي دهيد؟ براي فتنه بجنگيد. اسلام در جنگ به ارزش هاي اخلاقي اهميت داده است .پيامبر فرمود: اي علي ،با هيچ کس نجنگ مگر اينکه او را به اسلام دعوت کني. بعضي از قبايل به اسلام دعوت شد.

وقتي جنگي شروع مي شد پيامبر مي فرمود بخاطر خدا حرکت کنيد، کسي را قطعه قطعه نکنيد، پير مرد و زن را نکشيد، در غذاي مشرکين سم نريزيد، با اسير حسن معاشرت داشته باشيد . اينها رحمت است. وقتي غده ي سرطاني در بدن باشد پزشک آن را درمي آورد ،اين از رحمت پزشک است. قبيله اي مي خواستند پيامبر را ترور کنند و ... پس بايد با اينها مقابله مي شد. در فتح مکه تمام مشرکيني که با پيامبر جنگيده بودند ، پيامبر آنها را بخشيد.

در فتح مکه فردي پرچم به دست گرفت و گفت که امروز، روز انتقام است، پيامبر پرچم را گرفت و آنرا به علي داد و گفت بگو: امروز روز رحمت است. فتح مکه بالاترين رحمت پيامبر نسبت به مشرکين بود. در جنگ حنين، پيامبر به تمام تازه مسلماناني که سابقه ي جنگ داشتند غنيمت داد. حتي به ابوسفيان هم غنيمت دادند. پس پيامبر، پيامبر رحمت است.

امروز دشمن روي قسمت هاي مهم تاريخ دست گذاشته است و آنرا تحليل نمي کند.مثلا مي گويند که اين پزشک تيغ جراحي دست گرفت و قلب مرا شکافت، ممکن است که عده اي تحت تاثير قرار بگيرند و بگويند چه پزشک بي رحمي . اين فرد نمي گويد که اين پزشک اول دارو داد، توصيه کرد بعد که بيمار گوش نکرد با وسايل ديگر ... و در آخر براي بهبود بيمار عمل جراحي کرد.

آنها نمي گويند که چقدر پيامبر زخمي شد و آزار ديد ولي فقط دعا مي کرد و مي گفت که خدايا آنها را هدايت کن. هيچ پيامبري به اندازه ي من اذيت نشد .پيامبر تعداد زيادي را عفو کرد. آنها فقط جنگ پيامبر را مي گويند ولي نمي گويند که آنها با پيامبر چه کردند. اگر پدري بچه اش معتاد شد نبايد او را دعوا کند؟

براي تربيت بچه، گاهي مدير بايد دانش آموز را اخراج کند. رحمت پيامبر در زواياي مختلفي خودش را نشان مي دهد. پيامبر يک رحمت ويژه به مومنين دارد و يک رحمت به همه ي جهانيان دارد.