مذمت حسد

سلام علیکم

بسم الله الرحمن الرحیم

ضمن عرض تسلیت به مناسب شهادت امام هادی علیه السلام
حضرتش در یک روایت نورانی می فرمایند: اَلْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ. حسـد، خوبیـها را از بین مى برد.[بحارالانوار ج 72 ص 199.]

چند نکته کوتاه پیرامون حدیث شریف:
1. حسد یعنی انسان بر نعمتی که دیگری از آن برخوردار است تحمل نکند و زوال آن را برای او بخواهد اما اگر انسان یک امر نیکی را، یک امتیازی را در کسی ببیند و آن را برای خودش هم بخواهد و آرزو کند، حسد محسوب محسوب نمی شود.

2. یکی از آثار صفت حسد این است که روابط عاطفی انسان با خویشاوندان یا دوستان و خلاصه هر فردی که نسبت به او حسد می‌ورزد، رابطۀ ناسالمی باشد و در نتیجه محبتها و صمیمیت‌ها و همکاریها بین افراد از بین برود. حسد کننده همیشه از محسود بدگویی می‌کند و در کار او کارشکنی می‌نماید و لذا روابط اجتماعی مطلوب که در یک جامعۀ سالم مورد نظر است، بهم می‌خورد.

3. حال چکار کنم حسادتم درمان شود: اولا حسود باید با تقویت اعتقاد و ایمان به عدل خداوند و حکمتش، حسادت خود را درمان کند. زیرا حسادت، ناشی از ضعف شخصیت و خواری نفس اوست. دوما: در مرحله عمل هم ولو با زحمت و تکلف با محبت‌کردن به شخص مورد حسادت و خوش‌رویی و تجلیل از او و ذکر نکات مثبتش، به نفس خودش بفهماند، نعمتی که نصیب فرد شده از ناحیه خداوند است و شاید بخاطر لطف و توفیقی بوده.

خداوند به حق امام هادی علیه السلام باران و برف رحمتش را بر همه نازل بفرماید به برکت صلواتی بر محمد و ال محمد