نهج البلاغه موضوعی - ذکر
ذکر
1242. کلید یاد خدا
الحمدلله الذی جعل الحمد مفتاحا لذکره، و سببا المزید من فضله، و ذلیلا علی آلائه و عظمته.
ستایش از آن خداست. ستایش از آن خدایی است که ستایش را کلید یاد خود و مایه فزونی فضل و نعمتش و رهنمای نعمت ها و عظمت خویش قرار داد. ( خطبه 157)
1243. ذاکران حق
ان للذکر لاهلا اخذوه من الدنیا بدلا، فلم تشغلهم تجاره و لا بیع عنه، یقطعون به ایام الحیاه.
به یاد خدا بودن اهلی دارد که آن را به جای این دنیا گرفته اند و لذا بازرگانی و خرید و فروش آنان را از آن (ذکر خدا) باز نمی دارد. ( خطبه 223)
1244. ترنم حزب الله به ذکر الهی
طوبی لنفس ادت الی ربها فرضها، و عرکت بجنبها بؤسها، و هجرت فی الیل غمضها، حتی اذا غلب الکری علیها افترشت ارضها، و توسدت کفها، فی معشر اسهر عیونهم خوف معادهم، و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم، و همهمت بذکر ربهم شفاههم، و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم، (اولئک حزب الله، الا ان حزب الله هم المفلحون).
خوشا به حال آن کس که فریضه پروردگارش را به جای آورد و بر سختی ها و ناملایمات صبر کرد و خواب را از دیدگانش دور ساخت و اگر خواب بر او چیره آمد، زمین را بستر خود کرد و دستش را بالش، آنان که خوف روز رستاخیز چشمانشان را بیدار نگه داشت و پهلویشان را از بسترهای راحتشان دور کردند و لب هایشان به ذکر پروردگارشان زمزمه کرد و از بسیاری آمرزش خواهی، گناهانشان زدوده شد.اینان حزب خدایند و بدانید که حزب خدا پیروز است. ( نامه 45)
1245. مونس تنهایی ها
اللهم انک انس الانسین لاولیائک … ان اوحشتهم الغربه انسهم ذکرک، و ان صبت علیهم المصائب لجاء و الی الاستجاره بک.
خدایا! تو با دوستان خود انیس ترینی … اگر غربت و تنهایی آنان را به وحشت اندازد، یاد تو همدم آنان باشد و اگر مصیبت ها بر آنان فرو ریزد، به زنهار خواهی از تو، پناه می برند. ( خطبه 227)
1246. آرامش دل ها
کل لله مطیعا، و بذکره انسا، و تمثل فی حال تولیک عنه اقباله علیک.
فرمانبردار خدا باش و همدم ذکر او باش و در آن وقت که از او روی می گردانی، روی آوردن او را به خود در تصور آر. ( خطبه 223)
1247. جلابخش قلوب
ان الله سبحانه و تعالی جعل الذکر جلاء للقلوب، تسمع به بعد الوقره، و تبصر به بعد العشوه، و تنقاد به بعد المعانده.
خدای سبحان یاد خویش را صیقل دهنده دل ها قرار داده است، گوش های سنگین شده دل ها با یاد خدا شنوا می شوند و چشم های ضعیف شده دل ها به وسیله آن تیز و بینا می گردند و دل های معاند و ستیزه گر با آن رام می شود. ( خطبه 222)
